Eenvoudige humor

Werklui, altijd mooi. Je weet wel, jongens van de bouw, mannen in fluorescerende hesjes. Ze lachen, flirten en fluiten alsof hun simpele leven er van afhangt. Wat is er nou heerlijker dan het ongecompliceerde bestaan zonder zorgen, agenda, afspraken, budget en contract?

Hier om de hoek waren ze laatst aan het werk aan de kabel. Echt gehoord: “Mahmouz luister, hier ben ik in mijn vrije tijd, thuis ben ik op het werk.” Dat is veelzeggend, de mannen zijn dus liever aan het werk dan thuis. En dan: “Lekker spelen elke dag.” Het ene na het andere feestnummer klinkt op straat. Het lijkt er op dat de mannen er echt schik in hebben. Of hebben ze de pret juist nodig om een zware dag vol te houden?

Die eenvoudige (werk)humor, ik moet toegeven, het werkt aanstekelijk. Het appelleert aan onze primaire ik, we begrijpen het allemaal, vinden het allemaal leuk. Denk in dit verband eens aan het succes van zanger Rinus. Het is een uiting van levensvreugde waar je het liefst in meegaat, toch? Geen moeilijk gedoe, geen ingewikkelde stellingen, gewoon even ongecompliceerd lachen, het liefst met de onderbuik en niet met het hoofd. Geen grappen waar je eerst drie tellen over na moet denken.

Ik kan je verzekeren dat er ook bij jou een lach op je gezicht verschijnt wanneer je voor de zoveelste keer “De pizzaahut, de pizzaahut … de pizzaahut” hoort. Daar kun je toch niet omheen, dat komt aan. “Oprolluuh!”