Moeite doen

Laatst hoorde ik iemand zeggen: “Hier in Utrecht moet je echt overal moeite voor doen.” In eerste instantie klonk het me nogal overdreven in de oren maar wel interessant genoeg om even door te vragen. “In Utrecht gaat het je allemaal niet zo makkelijk af. Een huis, een tuin, een garage voor je fiets, dat is hier allemaal nog niet zo vanzelfsprekend.”

Utereg me stadsjie

“Een lekker baakkie koaffie op de ouwe graach”. Hoe herken je echte Utrechters? Heel simpel. Ze spreken de ‘t’ niet uit en van één ‘a’ maken ze er twee: ‘aa’. Brabo’s en Limburgers vormen inspiratie voor menig reclamemaker, schrijver en cabaretier maar Utrechters mogen niet worden vergeten. Tineke Schouten is er groot mee geworden, met haar grappen over Utregters.

Grijs gebied

In Utrecht is er een behoorlijk grijs gebied. De Kanaalstraat in Lombok. Hier tref je een vrijstaat van handelaars, voornamelijk Turken en Marokkanen, maar ook Surinamers, Oost-Europeanen en anderen met een dubbel paspoort. Het lijkt alsof hier andere, eigen regels gelden.

Vrolijke chaos

Wat denk je? Heb ik net al mijn spullen klaar voor de vrijmarkt, hangt er een bordje bij mij in de straat: ‘Geen vrijmarkt’. Wat een teleurstelling. Vol enthousiasme al mijn oude meuk verzamelt van jarenlang achterstallig niet-weggooi-gedrag; oude boeken, tijdschriften, cd’s en pennen

Utrecht te koop

Als ik door Utrecht fiets krijg ik het idee dat heel de stad te koop staat. Het ene na het andere ‘Te Koop’ bord schreeuwt om aandacht, die ze trouwens niet of nauwelijks krijgt. Want het is slecht gesteld met de huizenmarkt, sterker nog, “de hele markt ligt op zijn gat” is een veelgehoorde uitspraak hier.